Thuisonderwijs betekent (naast 1000 andere dingen) aanpassen, open staan voor verandering. Want alles kan veranderen. Elke keer weer. En dan moet je je aanpassen. Of niet. En wanneer doe je dat wel en wanneer doe je dat niet?
In de loop der jaren hebben we vaak ideeën bijgesteld. Soms ben je zelf over een bepaald idee erg enthousiast, bereid je het helemaal voor en blijkt het totaal niet aan te slaan bij de kinderen. Wat doe je dan? Doorzetten? Ja, soms wel. Iets kan in tweede instantie namelijk toch leuk en interessant zijn. En niet alles hoeft leuk te zijn. Maar soms laat je het dan ook liggen voor later, voor een ander moment, een ander kind. Of het komt op de plank terecht van ideeën die nooit uitgevoerd zijn.
Niet alleen gaat dat zo met ideeën, maar ook met materiaal. Het is altijd weer een zoeken naar materiaal. Welk materiaal kunnen we qua inhoud achter staan? Is het materiaal geschikt om als thuisonderwijzer te gebruiken (zonder al te veel herhalingsstof bijvoorbeeld). Is het qua prijs een optie (handleidingen zijn ontzettend duur). En dan heb je materiaal en dan blijkt het prima bij kind 1 te passen maar totaal niet bij de manier van leren en ontdekken van kind 2. Bij ons is materiaal voor begrijpend lezen altijd een crime geweest. Dé oplossing voor ons was "weg met al dat materiaal" en real life materiaal en fijne boeken gebruiken. Alles terug laten vertellen door de kinderen (Narration noem je dat in "Charlotte Mason stijl"). Maar ook bijvoorbeeld de nieuwsbrief van KISI (musical) samen lezen en vragen over beantwoorden.
Een ander vlak waar we in de loop der jaren steeds aanpassingen hebben gemaakt is het schema. Hoe zorgen we ervoor dat we de kinderen alles leren wat we willen dat ze leren en ook nog het huishouden, werk en andere zaken terug kunnen laten komen.
Momenteel is ons schema zo dat we school hebben van 8 tot 10 uur 's morgens. De jongens (6 en 4 jaar oud) hebben hier een gedeelte van school. De meiden de volle twee uur, tenzij ze eerder klaar zijn. Daarna gaan we ons klaar maken (ja, we starten eigenlijk standaard in pyjama met school) en doen we kort taakjes in huis. Om 10.30 uur probeer ik op minimaal 2 van de 3 dagen dat ik 's morgens thuis ben (maandag / dinsdag / vrijdag) met alle 5 de kinderen samen aan de eettafel iets te behandelen rondom kunst, muziek of natuur.
Daarna gaat iedereen lekker spelen. Als de jongste rond een uur of half 1 in bed ligt, gaan de jongens ook rusten (lezen / rustig spelen) en gaan de oudste meiden zelfstandig school doen. Ze behandelen dan zelf de "herhaal dingen" zoals tafeltjes of topografie en lezen een aantal blz in een zelfgekozen informatief boek. Einde van de middag hebben de oudste meiden nog een uur zelfstandig school waarin ze engels doen of iets educatief op de computer.
Maar ons schema is in de loop der jaren heel erg veranderd. Kinderen worden ouder, er komen meer vakgebieden bij waar we de kinderen in willen onderwijzen. Maar ook bijvoorbeeld een zwangerschap kan een schema weer helemaal om gooien. Of kinderen die ziekig zijn, een stralende zonnige dag... Maar we proberen hier in huis zo veel mogelijk te werken met een vooraf afgesproken schema. En dát kan veranderen.
We hebben ook een tijd gehad dat Paul zo druk met de verbouwing was, dat ik de hele dag de kinderen "alleen" had, en school dus moest doen waar alle kinderen tegelijk bij waren. Mooi om te zien dat dat ook prima gaat. Het is een luxe die we hebben dat we onze eigen tijden kunnen indelen. Hierdoor kan ik de twee uur 's morgens me compleet richten op onderwijs. Maar ook als dat niet zo is, kun je gewoon thuisonderwijs geven :-)
En nu, zo tegen de zomer, begint het dan ook weer te kriebelen bij mij: Hoe gaan we het komend jaar dusdanig aanpassingen maken dat alles en iedereen er nog beter van wordt...
Wish me luck!
